Review: Rogue Genesia

Verhaal:
Hoewel Rogue Genesia geen klassiek verhaalgestuurd spel is, biedt het wel minimale narratieve context om de gameplay te ondersteunen. Je neemt de rol aan van een mysterieuze held die de opdracht heeft om een reeks vervloekte werelden te doorkruisen en alleen talloze vijanden onder ogen te komen die de balans van het universum bedreigen. Het spel doet denken aan klassieke roguelike concepten waarbij elke run een op zichzelf staande avontuur is, met zijn eigen set uitdagingen en kansen om aan te pakken. Er is geen uitgebreide karakterontwikkeling of diepe lore zoals je zou verwachten in RPG's, maar het gebrek aan een zware narratief werkt in het voordeel van het spel. Het tempo wordt snel gehouden, waardoor je direct in de actie wordt geworpen. De beslissingen die je maakt op de wereldkaart  welke regio's te bezoeken, welke gevechten aan te gaan en welke upgrades te kiezen  zorgen ervoor dat jij als speler je eigen unieke “verhaal” kunt creëren, keer op keer.

Graphics:
Visueel heeft Rogue  Genesia een herkenbare, strakke stijl die ergens tussen retro en modern in zit. De game maakt gebruik van eenvoudige 2D sprites die zeer effectief zijn in het overzichtelijk houden van het scherm, zelfs wanneer tientallen (of honderden!) vijanden tegelijk op je afkomen.De kleuren zijn helder, de animaties soepel en er is voldoende visuele feedback bij elke actie die je uitvoert, of dat ju nu het activeren van een nieuwe skill is, het ontwijken van projectielen of het raken van vijanden. Speciale effecten zoals explosies en schilden zorgen voor een fijn gevoel van impact, zonder te afleidend te worden.

Besturing:
Het  is  gemakkelijk,  intuïtief  en  voert  precies  uit  wat  het  moet  uitvoeren. Je  bestuurt je  personage  met  de  WASD toetsen  of  een  controllerstick,  en  de  aanvallen  worden  automatisch  uitgevoerd,  afhankelijk  van  de  gekozen  vaardigheden  en  wapens. Dit  is  een  auto-aanval, waardoor  je  volledig  afhankelijk  bent  van  positionering,  het  verplaatsen  van  tegenstanders  en  het  strategisch  kiezen  van  upgrades. Het  doet  je  denken  aan  spellen  zoals  Vampire  Survivors,  maar  met  een  beetje  meer  inzicht  in  de  keuze  van  vaardigheden  en  de  variëteit  in  de  gameplay. Wanneer  het  spel  zo  soepel  en  responsief  lijkt. Je  ervaart  nooit  dat  je  niet  in  controle  bent,  wat  essentieel  is  in  een  spel  waarin  timing  en  positionering  echt  van  belang  zijn  om  te  overleven. 

Gebieden:
De wereld in Rogue Genesia is opgedeeld in verschillende biomes en levels die je selecteert via een soort padensysteem  vergelijkbaar met Slay the Spire. Elk pad bevat normale gevechten, elitevijanden, schatkisten, winkels of rustpunten. Dit systeem zorgt voor veel herspeelbaarheid, omdat elke run weer een andere volgorde en combinatie van gebieden biedt. De gebieden zelf zoals bossen, grotten, ruïnes en woestijnen hebben elk hun eigen sfeer, kleurenpalet en vijandtypes. Naarmate je verder komt, stijgt de moeilijkheidsgraad, verschijnen er nieuwe vijandmechanieken, en worden de gevechten steeds intenser. De eindbazen aan het eind van een regio vormen echt een uitdaging en vereisen doordachte builds en timing.

Muziek: 
De muziek van Rogue Genesia is sfeervol en passend bij het speltype. Tijdens rustige momenten hoor je ambient tracks die een gevoel van spanning opbouwen, terwijl tijdens intense gevechten de muziek aanzwelt tot iets energieks en meeslepends.Hoewel de soundtrack op zichzelf niet bijzonder memorabel is je zult deuntjes waarschijnlijk niet neuriën buiten het spel ondersteunt het de gameplay uitstekend. Het draagt bij aan de flow en spanning zonder afleidend te zijn.