Review: Rise of Industry 2

Verhaal
Rise of Industry 2 plaatst je in het bruisende economische tijdperk van de jaren 80, waarin je als ondernemer een industrieel imperium probeert op te bouwen. De game bevat geen traditioneel verhaal met personages en plotwendingen, zoals in RPG’s of adventuregames. In plaats daarvan draait alles om scenario’s en doelstellingen waarin jij de hoofdrol speelt. Wat het wel uniek maakt, zijn de live-action cutscenes. Deze scènes, met een over-the-top jaren ’80 corporate flair, geven de game een eigenzinnige persoonlijkheid. Je wordt begeleid door personages als Frank Wilson, een overdreven charismatische zakenman die je introduceert in nieuwe scenario’s en opdrachten. Zijn aanwezigheid zorgt voor een vleugje humor en zorgt ervoor dat de game niet te droog aanvoelt. De scenario’s fungeren als kleine verhaaltjes op zich. Elk scenario geeft je andere startomstandigheden, uitdagingen en doelen: het opbouwen van een transportbedrijf, het ontwikkelen van een brouwerij of zelfs het creëren van een luchtvaartbedrijf. Je schrijft je eigen geschiedenis door het maken van keuzes, oplossen van logistieke puzzels en uitbouwen van je netwerk.

Mijn perspectief
Hoewel ik een fan ben van diepe narratieve games, vond ik de aanpak hier verfrissend. De echte kracht zit hem niet in vooraf geschreven plotten, maar in het gevoel dat je zélf het verhaal maakt. Ik voelde me telkens een beetje als een kleine tycoon-in-opleiding, en de successen en mislukkingen gaven hun eigen dramatiek. Toch miste ik af en toe een karakter-gedreven verhaallijn of een rode draad over alle scenario’s heen. Dat had de beleving dieper kunnen maken.

Graphics
De stijl van Rise of Industry 2 is een van zijn meest opvallende kenmerken. In plaats van realistische graphics heeft de game gekozen voor een gestileerde low-poly benadering. Alles oogt strak, overzichtelijk en kleurrijk perfect passend bij de jaren ’80-vibe. Gebouwen zijn goed van elkaar te onderscheiden door vorm en kleur, voertuigen bewegen vloeiend en het algemene design is rustig, zelfs als je tientallen fabrieken en wegen op het scherm hebt. De interface is modern, met retro-elementen zoals felle kleuren en neonaccenten die de esthetiek kracht bijzetten. De live-action video’s, waarin acteurs je toespreken als een corporate coach of manager, voegen een extra laag stijl toe. Ze zijn met een knipoog gebracht en brengen de sfeer goed over zonder de gameplay in de weg te zitten.

Mijn perspectief
Ik hou van deze visuele stijl. Realisme is niet altijd nodig in een tycoon-game; overzicht en leesbaarheid zijn veel belangrijker, en dat doet deze game erg goed. Alles is herkenbaar en de animaties zijn vloeiend. De enige kleine kritiek is dat het soms moeilijk is om op een grote kaart overzicht te houden, zeker omdat je niet ver kunt uitzoomen. Een paar extra camerafuncties hadden welkom geweest.

Besturing
De besturing van Rise of Industry 2 is ontworpen voor muis en toetsenbord. Alles werkt redelijk intuïtief: klikken, slepen, scrollen en draaien met de camera gaat soepel. Het plaatsen van gebouwen, tekenen van wegen en aanleggen van productie en transportketens gaat met een paar klikken. Toch kent de game een zekere leercurve. De interface biedt veel informatie, maar is soms overladen. Zeker wanneer je bedrijf groeit, ontstaan er veel vensters, tabbladen en lijsten waarin je moet navigeren. Het beheren van meerdere productieketens, vrachtwagens, treinen en contracten vraagt om micromanagement, en daar is de UI niet altijd even goed op voorbereid. De tutorial helpt je op gang, maar is soms traag en bevat veel tekst. Er is geen interactieve uitleg of zoekfunctie in de encyclopedie, waardoor je soms zelf dingen moet uitzoeken. Het is duidelijk dat de game mikt op ervaren tycoon-spelers.

Mijn perspectief
Ik vond de bediening fijn zodra ik het systeem doorhad. De camera bestuurt vlot, het bouwen voelt responsief, en ik waardeer dat je snel structuren kunt aanpassen. Toch heb ik me regelmatig geërgerd aan omslachtige menu’s vooral wanneer ik op zoek was naar specifieke producties of transportlijnen. Een meer gestroomlijnde interface en snellere toegang tot informatie zouden het speelplezier verbeteren.

Level-Systeem
Rise of Industry 2 bevat een interessant progressiesysteem dat draait om research, specialisaties en executives. Aan het begin van je spel kies je een sector om je op te richten: landbouw, industrie, logistiek of grondstofwinning. Deze keuze beïnvloedt de snelheid waarmee je nieuwe technologieën in dat domein vrijspeelt. Terwijl je produceert, lever je "ervaring" op waarmee je nieuwe gebouwen, producten en bonussen kunt unlocken. Daarnaast kun je executives inhuren managers die bonussen geven op bepaalde onderdelen zoals HR, logistiek of productie. Deze mechaniek zorgt voor interessante strategische keuzes: ga je voor snelle uitbreiding, of bouw je langzaam maar efficiënt met sterke ondersteuning? Je kunt kiezen tussen Campagne (met scenario’s en doelen) en Sandbox (vrij bouwen zonder limieten). Elk scenario biedt unieke doelstellingen, en laat je op verschillende manieren spelen.

Mijn perspectief
De research voelt echt als een beloning. Elke nieuwe unlock opent nieuwe strategieën en maakt je efficiënter. De balans tussen uitbreiden en optimaliseren voelt goed doordacht. Toch had ik gehoopt op iets meer diepgang in de rol van executives en de lange-termijn-impact van je keuzes. Soms voelt het als "meer van hetzelfde" nadat je een paar uur hebt gespeeld. Variatie in tech-bomen of specialisaties per scenario zou dat kunnen oplossen.

Gebieden
De wereld van Rise of Industry 2 bestaat uit meerdere regio’s, elk met hun eigen grondstoffen, stedelijke structuur en economische mogelijkheden. Je begint meestal in een beperkt gebied, maar naarmate je groeit, kun je vergunningen kopen om nieuwe regio’s te betreden. Elke regio heeft andere marktvraag, verschillende bronnen en infrastructuurproblemen. Het plannen van je uitbreiding is dus essentieel: bouw je eerst fabrieken in je eigen stad, of investeer je meteen in transportlijnen naar verre markten Er zijn scenario’s die zich afspelen in New Mexico, Illinois, Oregon en andere regio’s in de VS allemaal met eigen visuele stijlen en uitdagingen.

Mijn perspectief
Dit onderdeel vond ik een van de sterkste aspecten van de game. De manier waarop gebieden verschillen economisch én visueel maakt het plannen interessant. In sommige scenario’s had ik moeite om grondstoffen te vinden of moest ik dure vergunningen kopen, wat het speltempo beïnvloedde. De kaart voelt levend en reageert op je acties, wat een gevoel van dynamiek geeft. Toch had ik graag meer invloed gezien op steden zelf bijvoorbeeld om woonwijken of industriegebieden te ontwikkelen.

Muziek
De soundtrack van Rise of Industry 2 is sfeervol, functioneel en nooit opdringerig. Denk aan rustige elektronische muziek met synths en lichte drumloops, die perfect passen bij de jaren '80-sfeer. Het is geen soundtrack die je later nog gaat neuriën, maar eerder een achtergrondgeluid dat je helpt om gefocust te blijven tijdens het plannen. De muziek verandert subtiel wanneer je acties onderneemt zoals het opstarten van een nieuwe fabriek of het afronden van een project zonder je af te leiden.

Mijn perspectief
Ik heb geen moment de muziek uit willen zetten, wat bij andere simulatiegames wel eens gebeurt. De soundtrack is geen hoogtepunt, maar hij doet precies wat hij moet doen: de sfeer ondersteunen zonder dominant te worden. Ik had het leuk gevonden als er wat variatie was in stijl per scenario of regio, bijvoorbeeld country-invloeden in Texas of funk in California.