Review: Netherworld

NetherWorld op de Nintendo Switch is een eigenzinnige 2D side-scrolling actiegame die zich afspeelt in een bizarre, duistere wereld vol drank, depressie, groteske wezens en een flinke scheut cynisme. De game profileert zich als een volwassen ervaring, met een sterke nadruk op sfeer, thematiek en rauwe emotie. Visueel kiest NetherWorld voor een opvallende pixelart-stijl die goed past bij de smerige, claustrofobische omgevingen en het overkoepelende gevoel van verval. De wereld voelt aan als een mix van cyberpunk en nachtmerrie, met een soundtrack die dit sombere sfeertje uitstekend ondersteunt. Het is duidelijk dat de ontwikkelaars veel aandacht hebben besteed aan het neerzetten van een unieke wereld en een eigen identiteit. In dat opzicht slaagt de game.

Waar het helaas minder goed uit de verf komt, is de gameplay zelf. De gevechten zijn basaal en missen variatie, met weinig feedback en een gebrek aan echte uitdaging. Wat begint als een interessante, zij het eenvoudige combat-mechaniek, wordt al snel eentonig. Vijanden gedragen zich voorspelbaar en de wapens voelen niet bijzonder bevredigend aan. Ook de besturing draagt niet bij aan een vloeiende spelervaring. De bewegingen voelen net iets te traag of onnauwkeurig aan, wat vooral storend wordt in de segmenten waarin enige platformprecisie vereist is. Hierdoor voelt de gameplay na een tijdje als een sleur, in plaats van een boeiend onderdeel van het verhaal.

Het verhaal zelf heeft een interessante insteek. Je speelt als een man wiens leven uit elkaar valt nadat zijn vrouw hem verlaat, en in plaats van een heldenverhaal te volgen, duik je dieper in zijn depressie, woede en vervreemding. De game schuwt donkere onderwerpen niet, en weet af en toe te raken met scherpe, soms zelfs filosofische dialogen. Toch mist het script consistentie. Personages worden geïntroduceerd en verdwijnen weer zonder veel ontwikkeling, en de structuur van het verhaal voelt bij momenten rommelig aan. De balans tussen absurditeit en emotionele diepgang is ambitieus, maar wordt niet altijd goed getroffen. Het resultaat is een narratief dat boeiend is in opzet, maar zelden echt de impact heeft die het nastreeft.

Op technisch vlak laat de Switch-versie helaas te wensen over. Er zijn merkbare haperingen tijdens drukke scènes, en het laden van gebieden duurt soms net iets te lang. Ook lijkt de game niet optimaal geoptimaliseerd te zijn voor de handheld-modus: tekst is soms lastig leesbaar, en visuele details komen minder goed tot hun recht op het kleinere scherm. Het zijn geen onoverkomelijke problemen, maar ze stapelen zich op en dragen bij aan een gevoel van onafgewerktheid.

Toch is het moeilijk om helemaal negatief te zijn over NetherWorld. Er zit duidelijk passie achter deze game, en er zijn momenten waarop alles even op z’n plek valt: een dialoog die je aan het denken zet, een sfeervolle locatie die beklijft, of een muzikale overgang die precies de juiste toon raakt. Het probleem is vooral dat deze momenten te schaars zijn, en te veel moeten opboksen tegen de onafgewerkte gameplay, technische tekortkomingen en inconsistente storytelling.

NetherWorld is uiteindelijk een game die vooral geschikt is voor spelers die iets unieks zoeken, en bereid zijn de ruwheid op de koop toe te nemen. Het is een project met veel potentie en een duidelijke artistieke visie, maar het ontbreekt aan de polish en verfijning die nodig zijn om echt indruk te maken. Voor een nichepubliek zal het ongetwijfeld een cultfavoriet worden, maar voor de gemiddelde speler voelt het meer als een gemiste kans dan een aanrader.