Review: Faun Town

Verhaal
Ik begon aan Faun Town met vrij hoge verwachtingen. Het concept sprak me direct aan: je speelt als een mysterieuze "Doctor" die strandt op een onbekend eiland. Je hebt geen idee wie je bent, je schip is beschadigd, en al snel bevind je je in een wereld vol rituelen, herstel en verkenning. Dat leek me de perfecte basis voor een spannend en meeslepend verhaal. Toch bleef het verhaal vlak. De introductie zit vol vage termen en onduidelijke dialogen, soms zelfs in het Chinees, zonder dat er een degelijke vertaling is. Daardoor moest ik veel raden naar wat er bedoeld werd, wat de ervaring verwarrend maakte. De wereld voelt onafgewerkt aan. Er zijn dagboeken en NPC’s die cryptische hints geven, maar echte duidelijkheid blijft uit. Ik hoopte op een grote wending of een diepe onthulling, maar die kwam nooit. Het verhaal lijkt meer een excuus om je op het eiland te houden dan een drijvende kracht achter je avontuur.

Graphics
De pixel-art stijl heeft af en toe charme, maar mist samenhang. Sommige objecten zijn duidelijk met zorg ontworpen, zoals bepaalde machines of planten, die visueel aantrekkelijk ogen. Tegelijkertijd komen andere delen rommelig over. Het lijkt alsof verschillende mensen aan verschillende onderdelen hebben gewerkt zonder één duidelijke stijl aan te houden. De overgang tussen gebieden klopt visueel niet altijd. Wat een jungle moet voorstellen, voelt meer als een gewoon bos. De overgang naar andere biomen is abrupt en weinig overtuigend. Zelfs de menu’s ogen onaf: tekst loopt soms buiten het scherm of wordt afgesneden. Met wat extra aandacht had het visuele aspect veel sterker kunnen zijn.

Besturing
De besturing is ronduit frustrerend. Je kunt alleen met toetsenbord en muis spelen, wat jammer is voor wie liever een controller gebruikt bij dit soort games. Maar zelfs met toetsenbord voelt het niet intuïtief aan. Tijdens het bouwen of planten klikte ik vaak mis. Het plaatsingssysteem is onnauwkeurig, waardoor kleine fouten grote gevolgen hebben. Zeker wanneer je verdedigingen opzet of snel iets moet aanpassen, wordt dit vervelend. Een verkeerde plaatsing betekent dat je het hele systeem moet afbreken. Ook na uren spelen bleef het log en ongemakkelijk aanvoelen.

Level-Systeem
Een traditioneel levelsysteem is er niet, maar er is wel progressie. Je verbetert je schip en je AI, en zo speel je nieuwe technologieën vrij. In het begin verzamel je alles handmatig, later mag je automatiseren met robots, assemblagepunten en stroomnetwerken. Die overgang voelde fijn. Zodra ik mijn eerste productielijn opzette die zelfstandig werkte, voelde dat als een overwinning. Toch miste ik diepgang. Na een paar keer automatiseren werd het meer herhaling dan uitdaging. De opzet blijft hetzelfde: boxen neerzetten, verbinden, herhalen. Op den duur voelde ik me meer een technicus dan een creatieve speler.

Gebieden
De gamewereld is verdeeld in zones zoals een jungle, canyon en ondergrondse gebieden. Op papier klinkt dat veelbelovend. Ik houd van variatie in biomen en veranderende strategieën per zone. In het begin was ik benieuwd naar elke nieuwe omgeving. Maar al snel merkte ik dat ze visueel weinig van elkaar verschillen. De jungle en het bos lijken op elkaar, net als de canyon en de woestijn. De beloning voor verkenning is mager. Af en toe vind je een nieuwe grondstof of een kist, maar echt verrassen doet het nooit. Dat gevoel van ontdekking blijft uit.

Muziek
De soundtrack is het zwakste onderdeel. Er zijn een paar trage pianonummers die eindeloos herhalen. Aanvankelijk werkt het rustgevend, maar al snel wordt het saai en eentonig. Er is geen sfeeropbouw. Nacht valt zonder spanning, gevechten klinken hetzelfde als rustmomenten, en er is nauwelijks variatie per gebied. Ook geluidseffecten worden snel repetitief. Na korte tijd had ik de muziek uitstaan en luisterde ik naar mijn eigen afspeellijst.

Gameplay-mix
De combinatie van farming, tower defense, automatisering en verkenning klinkt ambitieus. Aan het begin werkt dat best aardig. Je zet wat planten, automatiseert houtkap, en beschermt je basis. Maar hoe verder je komt, hoe meer de sleur toeslaat. Automatisering wordt herhaling, tower defense is beperkt en wordt bemoeilijkt door slechte besturing, en farming voelt als een verplicht nummer. Alles samen vormt geen sterk geheel. Elk onderdeel is op zich oké, maar ze vullen elkaar niet aan. Er ontbreekt een sterke gameplay-loop. Je verbetert je schip, verdedigt, automatiseert... en dan? Het tempo ligt laag en echte verrassingen blijven uit. Na een paar uur had ik het gevoel alles al gezien te hebben.

Bugs en updates
Er zijn updates geweest die bepaalde zaken verbeterden, zoals hotkeys en instellingen. Dat is positief. Het toont dat de ontwikkelaars het spel serieus nemen. Toch zitten er nog vervelende bugs in. Tijdens bepaalde quests liep de game vast, NPC’s stopten met reageren, of ik verloor voortgang na een crash. Vooral op Steam Deck was de ervaring matig. Het voelde alsof ik een vroege testversie speelde, niet een volwaardige release.